به گزارش سی‌ان‌سی، همان‌طور که هکرها، رخنه‌های امنیتی و حملات بدافزاری همچنان به تصاحب سرخط خبرها ادامه می‌دهند، جرم مجازی به عنوان یک «همه گیری» جهانی مطرح شده است که سال گذشته 600 میلیارد دلار برای مردم و سازمان‌ها هزینه ایجاد کرده است. بنابراین جای تعجب ندارد که مبارزه با چنین فعالیت‌هایی به یک حرفه پرسود و  باارزش تبدیل شود.

بنابراین، اگر به فکر راه اندازی یک شغل یا به پیش بردن نقش رهبری در این زمینه پررونق هستید، ممکن است شگفت‌زده شوید که کدام مسیر برای شما مناسب است. به عنوان مثال، تفاوت بین امنیت سایبری، امنیت اطلاعات، تضمین اطلاعات و امنیت شبکه چیست؟ در این مطلب نگاهی دقیق‌تر به هر یک از این رشته‌ها خواهیم داشت.

 

امنیت اطلاعات

بنا بر موسسه SANS « امنیت اطلاعات به فرآیندها و روش‌هایی گفته می‌شود که برای محافظت از چاپ، الکترونیک، یا هر شکل دیگری از اطلاعات یا داده‌های محرمانه، خصوصی و حساس از دسترسی غیرمجاز، استفاده، سوء استفاده، افشاء، تخریب، اصلاح و یا اختلال، طراحی و اجرا می شود».

یک «سیستم اطلاعاتی» می‌تواند هر مکانی برای ذخیره سازی داده‌ها از جمله نقاط خارج از فضای مجازی باشد که تفاوت بین امنیت اطلاعات و امنیت مجازی را توضیح می دهد؛ هدف از امنیت اطلاعات محافظت از تمامی داده‌ها است در حالی که هدف از امنیت مجازی، فقط محافظت از داده‌های دیجیتال است.

 

امنیت سایبری

امنیت سایبری زیر مجموعه‌ای از امنیت اطلاعات است. مطابق با سیسکو، « امنیت سایبری عمل محافظت از سیستم ها، شبکه‌ها و برنامه‌ها در برابر حملات دیجیتال است. این حملات معمولا با هدف دسترسی، تغییر یا از بین بردن اطلاعات حساس، اخاذی پول از کاربران یا اخلال در فرایندهای عادی تجاری انجام می‌شود.»

یک متخصص در زمینه امنیت مجازی در محیط‌هایی که باید از آن‌ها دفاع کند، تجربه‌ داشته باشد و هم تئوری و هم کاربرد را درک کند. این مهارت‌ها بیشتر از طریق تجربه، آموزش و یادگیری مادام العمر حاصل می‌شود.

 

امنیت شبکه

مطابق با موسسه SANS، «امنیت شبکه فرایند انجام اقدامات پیشگیرانه فیزیکی و نرم‌افزاری برای محافظت از زیرساخت‌ اساسی شبکه در برابر دسترسی غیرمجاز، سوءاستفاده، عملکرد بد، اصلاح، تخریب یا افشای نامناسب است که بدین وسیله یک بستر امن برای رایانه‌ها، کاربران و برنامه‌ها جهت انجام عملیات‌ ضروری مجاز آن‌ها درون یک محیط امن ایجاد می‌شود.»

کارشناسان امنیت شبکه با نظارت دقیق بر رمزها، دیواره‌های آتشین، دسترسی به اینترنت، رمزنگاری، ایجاد پشتیبان و موارد دیگر، بر حفاظت داخلی متمرکز می‌شوند. تمرکز اصلی آنها محافظت از اطلاعات داخلی با نظارت بر رفتار کارکنان و دسترسی به شبکه است. در مقابل، کارشناسان امنیت مجازی احتمالا با جستجوی هکرهایی که سعی در نفوذ به شبکه و با به دست آوردن اطلاعات در مورد حملات احتمالی آینده دارند، روی تهدیدهای خارجی متمرکز می‌شوند. اگر در امنیت شبکه کار می‌کنید، به احتمال زیاد نرم‌افزاری را پیاده سازی و نظارت می‌کنید که برای شناسایی تهدیدات و محافظت از شبکه یک شرکت استفاده می‌شود.

 

تضمین اطلاعات

تضمین اطلاعات دامنه وسیع‌تری نسبت به امنیت اطلاعات، امنیت شبکه و امنیت مجازی دارد. در حالی که عملکردهای امنیتی ذکر شده در بالا به طور کلی بر جلوگیری از دسترسی هکرها یا کاربران غیرمجاز متمرکز است، تضمین اطلاعات با اطمینان پیدا کردن از دسترسی دائمی کاربران مجاز برای دستیابی به داده‌ها و اطلاعات كلیدی، نیز مرتبط است

بنا به گفته تکوپدیا، پنج اصطلاح اساسی که به تعریف تضمین اطلاعات کمک می کند عبارتند از:

  • یکپارچگی (اطمینان از این که به اطلاعات و سیستم‌ها فقط توسط کاربران مجاز دسترسی داده می‌شود)
  • در دسترس بودن (اطمینان از این که اطلاعات بر اساس نیاز برای کاربران مجاز به شکلی مطمئن قابل دسترسی و دستیابی است)
  • احراز هویت (اطمینان از این که کاربران همان کسانی هستند از طریق نام‌های کاربری، کلمه عبور، بیومتریک‌ها، علائم رمزی و روش‌های دیگر بیان می‌کنند)
  • محرمانه بودن (محدود کردن دسترسی از طریق استفاده از طبقه‌بندی یا سطح اختیار، مانند ارتش)
  • غیرقابل انکار کردن (اطمینان از اینكه كسی نمی تواند عملی را كه در درون یك سیستم اطلاعات انجام می‌شود، انكار كند زیرا سیستم شواهد این عمل را ارائه می‌دهد).

طبق گفته مؤسسه اینفوسک، متخصصان تضمین اطلاعات اغلب «هکرهای سابق و کارشناسان امنیتی هستند که هک کلاه سفید و کلاه سیاه را درک می‌کنند.» آن‌ها توسط جدیدترین هشدارهای امنیتی به روز می‌شوند. آنها سیستم‌های فعلی را به‌روز رسانی و وصله می‌کنند و با توسعه‌دهندگان برای بازنگری نرم‌افزارها جهت توسعه‌های آتی، همکاری می‌کنند. هنگام تهدیدات مجازی، تحلیلگر تضمین اطلاعات می‌تواند به مسائل درجاتی از اضطرار نسبت بدهد و بهترین راه‌حل را برای کاهش هرگونه خسارت پیدا کند.»

 

انجام کار در امنیت اطلاعات، امنیت سایبری، امنیت شبکه یا تضمین اطلاعات

در حالی که این چهار رشته مجزا هستند، همه آنها اهداف مشترکی دارند و به طور معمول نیاز به مجموعه مهارت‌های مشابهی دارند که شامل طیف وسیعی از قابلیت‌های متنوع و چندرشته‌ای است. به عنوان مثال، متخصصان باید تئوری کلی و همچنین فناوری پیشرفته را درک کنند و سپس دانش و مهارت خاصی را در زمینه‌های فناوری، قانون، سیاست، تمکین، حاکمیت، اطلاعات، ارزیابی تهدیدات، پاسخ به حوادث و مدیریت بکار گیرند.

البته، همچنان ضروری است که بر آخرین روندها، تکنیک‌های هک و پیشرفت در جرایم سایبری به منظور جلو ماندن از مجرمان و محافظت از دارایی‌ها و اطلاعات حیاتی یک سازمان، مسلط باشند. بنابراین علاقه‌مندی به فناوری زیربنایی ضروری است.

برای کمک به امنیت همه جانبه، بسیاری از افراد که در زمینه های تضمین اطلاعات، امنیت اطلاعات، امنیت شبکه و امنیت مجازی فعالیت شغلی خود را انجام می دهند، بسیار مفید است که یک مدرک پیشرفته مانند گواهی‌نامه‌های آموزشی برای صیقل دادن به دانش خود، به دست آورند.

از آنجا که این رشته‌ها با کمبود مهارت‌های مستندشده روبرو هستند، تقاضا برای متخصصان واجد شرایط که دارای آمیزه‌ای مناسب از مهارت، تجربه و تحصیلات هستند، بالا می رود (و دستمزد نیز همین‌گونه است). امروزه می‌توانید گزینه‌های بسیاری را برای پیشبرد تحصیلات خود در اختیار داشته باشید؛ از کلاس‌های فردی و گواهی‌نامه‌های حرفه‌ای گرفته تا برنامه‌های تخصصی ارشد که برای کمک به باز کردن دری به گسترده‌ترین طیف از فرصت‌ها طراحی شده‌اند.